מאי 22, 2022

Wycieczka pod granicę

Wczorajsza wycieczka pod granicę nie miała celu przyrodniczego. Został on zrealizowany przy okazji. Odwiedziliśmy z @marcinklisz i koleżanką z Ukrainy rezerwat Bagno Serebryskie. To rezerwat chroniący torfowiska węglanowe, duża otwarta przestrzeń podmokłych łąk, z zagajnikami tu i ówdzie. Najciekawsza była łąka czynnie chroniona (koszona od zarastania) ze stanowiskiem dwóch kosaćców - żółtego i syberyjskiego. Znalazłam tam również pojedynczą kukułkę szerokolistną (stoplamka szerokolistnego) z jednym otwartym już kwiatem. W miejscach podtopionych widać było wełniankę (niestety nie dało się podejść bliżej), a ciekawą cechą tego miejsca było bliskie sąsiedztwo piaszczystych, suchych fragmentów z kocankami piaskowymi.
Z mchów wyróżniała się mokradłoszka zaostrzona, tworząc duże kępy wzdłuż szlaku, z kolei w zaroślach i wysokich trawach pojawiał się płożymerzyk falisty. Skrętek wilgociomierczy powitał nas w lekko ruderalnym miejscu, gdzie zaparkowaliśmy auto. ;) Choć dwa dni temu zaczęło w końcu padać, większość mchów jest niestety wciąż niedostatecznie nawodniona na skutek długotrwałej suszy.

פורסם ב מאי 22, 2022 07:42 אחה"צ על־ידי kroolik kroolik | 13 תצפיות | 0 comments | הוספת תגובה

מאי 15, 2022

O zielonym świetle

W lasach liściastych zmienił się kolor światła. W słoneczny dzień światło dociera przefiltrowane przez wiele warstw młodych liści. Zmienia się zakres widma, który dociera do dna lasu.
Zwykle nie zdajemy sobie sprawy z takich niuansów. Nasz wzrok funkcjonuje biegle w różnych warunkach oświetleniowych. A właściwie to nasze mózgi zapewniają korekcję barwną. Łatwo się o tym przekonać, gdy czytamy wieczorem książkę przy ciepłej, żółtawej żarówce. Kartki nadal „widzimy” jako białe (oczy widzą żółto zabarwioną kartkę, mózg koryguje kolor na biały, ponieważ wie, że papier ma być biały). Inny przykład: gdy nie znamy prawdziwego koloru danej rzeczy, łatwo możemy dać się oszukać. Przykładowo oglądana w sztucznym świetle czerwona kurtka może po wyjściu na zewnątrz okazać się purpurowa.
Aparat fotograficzny jest bardziej obiektywny. Oczywiście nawet najprostsze aparaty cyfrowe umożliwiają różne ustawienia balansu bieli, inne dla światła słonecznego, światła w pochmurny dzień, żarówek itd. Wybór odpowiedniego programu zapewnia w przybliżeniu oddanie „prawidłowych” kolorów (tj. takich, jak skorygowałby je mózg). Tymczasem producenci nie przewidzieli programu „pod koronami drzew”. ;) Ustawienie programów dla słonecznego lub pochmurnego dnia nie do końca rozwiązuje sprawę. Białe obiekty - na przykład kwiaty - mają zielonkawe zabarwienie!
Czy powinno się to na siłę korygować? Moim zdaniem nie do końca. Takie zdjęcie pokazuje bowiem, jakie warunki oświetleniowe panują w miejscu, gdzie dokonano obserwacji. Odpowiedni zakres widma jest wręcz niezbędny dla niektórych gatunków. A zielone liście wydają się jeszcze bardziej zielone.

פורסם ב מאי 15, 2022 09:13 אחה"צ על־ידי kroolik kroolik | 9 תצפיות | 3 comments | הוספת תגובה

מאי 10, 2022

Susza

Od wielu dni nie padało. W lesie wszystko szeleści. Większość mchów - te, które nie mają szczęścia rosnąć w głębokim cieniu lub na trzymającym wilgoć martwym drewnie - zastosowała właściwą sobie strategię przetrwania.
W przeciwieństwie do roślin naczyniowych, mchy nie mają żadnych tkanek, w których mogłyby magazynować niezbędną do życia wodę. Nie mają też naczyń, którymi mogłyby pompować wodę z podłoża. Jedyna woda, którą mogą się „napić” to ta z deszczu lub wilgoci w powietrzu.
Strategia mchów przypomina mechanikę działania parasola. Gdy jest sucho, mech składa listki ciasno wzdłuż łodyżki - jak złożony parasol. Wiele gatunków w stanie suchym przypomina sznureczki (bywają wtedy trudne lub niemożliwe do rozpoznania). Gdy pojawi się wilgoć, natychmiast rozchylają listki na boki (tyle że gdyby był to parasol, to byłby odwrócony rączką w górę - by jak najwięcej wody zatrzymać!). Ten mechanizm jest niezawodny i działa zawsze. Łatwo się o tym przekonać, zabierając do lasu mały spryskiwacz z wodą. Listki wielu gatunków mchów mają u nasady specjalne komórki gromadzące wodę. Poza tym sam kształt listka i sposób jego mocowania na łodyżce tworzy specjalną kieszonkę na wodę. Chodzi o to, by zatrzymać jej jak najwięcej i jak najdłużej.
Dlaczego woda jest tak ważna? Bez wody mchy nie mogą prowadzić fotosyntezy, a więc odżywiać się i wzrastać. Woda jest też niezbędna do tego, by mogły się rozmnożyć płciowo, ale to historia na inną okazję.
Niektóre mchy w postaci suchej wyglądają niezwykle spektakularnie, jak np. krzywoszczeć przywłoka, przybysz z południowej półkuli.
Jednak większość z nich najpiękniej, najokazalej i najżywiej wygląda po deszczu. Trzymajmy kciuki, by spadł jak najprędzej!

פורסם ב מאי 10, 2022 09:12 אחה"צ על־ידי kroolik kroolik | 16 תצפיות | 0 comments | הוספת תגובה

מאי 06, 2022

Sękocińskie geofity

Zawilce i ziarnopłony już przekwitają, kwitnących przylaszczek w ogóle nie było. Za to kwitną: borówka czarna, gajowiec żółty, gwiazdnica wielkokwiatowa, dąbrówka rozłogowa, czosnaczek pospolity i szczawik zajęczy, zaczyna kwitnąć kuklik zwisły, a konwalia majowa i konwalijka dwulistna wypuściły pąki. (Mchy dla wtajemniczonych ;) ).

פורסם ב מאי 06, 2022 10:19 אחה"צ על־ידי kroolik kroolik | 22 תצפיות | 0 comments | הוספת תגובה

אפריל 28, 2022

Krzywoszczeciowe dzieci

Krzywoszczeć przewłoka z puszkami - pierwszy raz udało się namierzyć. Krótki wypad za IBL z @marcinklisz

פורסם ב אפריל 28, 2022 08:58 אחה"צ על־ידי kroolik kroolik | תצפית 1 | 0 comments | הוספת תגובה

אפריל 25, 2022

Sezon na czarecznika

Czarecznik gruszkowaty Physcomitrium pyriforme to niewielki, pospolity, ale bardzo efektowny mech. Właśnie teraz jest bardzo dobry czas na obserwowanie go i robienie zdjęć - ma piękne, zielone puszki, które zresztą pozwalają łatwiej go znaleźć. ;) Lubi rosnąć na wilgotnym błocie. Ten okaz wyrósł na rozjeżdżonej drodze na bagnach, na koleinie.
Przy okazji warto zwrócić uwagę na mikroskopijne siewki jakiejś rośliny naczyniowej, które pojawiły się w kępie czarecznika. Za jakiś czas zdominują one prawdopodobnie mech. Oczywiście o ile jakiś przedstawiciel Homo sapiens (ponoć rozumny) na quadzie nie rozjedzie całego tego mikro-świata.

פורסם ב אפריל 25, 2022 01:13 אחה"צ על־ידי kroolik kroolik | תצפית 1 | 0 comments | הוספת תגובה

אפריל 23, 2022

Dzióbek rozwarty i łoś

Dwie obserwacje - jedna w skali mikro, druga wręcz przeciwnie.
Dzióbek rozwarty to jest ponoć bardzo powszechny mech (nie patrzcie na obserwacje dla Polski). Powinno być go wszędzie bardzo dużo.
Łosie pojawiły się na koniec wycieczki - najpierw zobaczyliśmy, jak idą przez las, przedzierając się przez krzaki. Razem z @marcinklisz staliśmy nieruchomo. Jakie było nasze zdziwienie, gdy z krzaków wyszedł nie jeden czy dwa łosie, ale aż cztery! Trochę popatrzyliśmy sobie w oczy. Łosie jak to łosie - są bardzo ciekawskie. Nad nami latały dudki. Zrobiłam zdjęcie łosiom, choć było pod słońce. Na dudki nie było szans i nie było czym nagrać.

פורסם ב אפריל 23, 2022 09:24 אחה"צ על־ידי kroolik kroolik | 2 תצפיות | 2 comments | הוספת תגובה

אפריל 22, 2022

Bezlist zwyczajny

Długo poszukiwany, znaleziony przypadkiem. Nie spodziewałam się, że jest tak duży (jak pestka wiśni ptasiej z ogonkiem). Dziś Dzień Ziemi, naszej prawdziwej matki - czy to przypadek? ;)

פורסם ב אפריל 22, 2022 09:44 אחה"צ על־ידי kroolik kroolik | תצפית 1 | 0 comments | הוספת תגובה

אפריל 21, 2022

Mszaki rezerwatu „Krępak”

Opuszczając Pogórze Przemyskie zahaczyliśmy o rezerwat „Krępak”. Prowadzi przez niego ścieżka edukacyjna - krótka, choć o znacznym przewyższeniu - z parkingu schodzi się ostro w dół aż do doliny potoku, a potem podchodzi z powrotem stromą ścieżką. Mszaki nas nie rozczarowały. ;) Wraz z @marcinklisz znaleźliśmy zarówno mchy, jak i wątrobowce. Tym ostatnim sprzyja mnóstwo martwego drewna, a także gliniaste, wilgotne miejsca nad potokami. Z kolei na pniach żywych drzew nietrudno znaleźć widlika i usznicę. Lokalizacja obserwacji jest niestety przybliżona, wstawiłam ją ręcznie. Na górze, obok parkingu, kwitnie w tej chwili mnóstwo geofitów.

פורסם ב אפריל 21, 2022 04:37 אחה"צ על־ידי kroolik kroolik | 30 תצפיות | 0 comments | הוספת תגובה

אפריל 17, 2022

Drzewo poznania mszaków

Cieszą takie drzewa, gdy sąsiadują obok siebie gładysz, miechera, myszyniec i zwiślik, a nad tym wszystkim góruje korowiec, miedzik i widlik. Aż trudno uwierzyć, że to wszystko na jednej osice (którą kojarzymy głównie jako gatunek sukcesyjny na nieużytkach - tu rosła w starym drzewostanie bukowo-jodłowym na jednym z głównych grzbietów Pogórza Przemyskiego).

פורסם ב אפריל 17, 2022 08:57 אחה"צ על־ידי kroolik kroolik | 7 תצפיות | 0 comments | הוספת תגובה